کبریای تو چنان قابض ارواح شدست

به نظر آب کند زهره شیران عرین

صورت دولت تو چون ز ازل رایت ساخت

کرد تقدیر ابد را به ازل در تضمین

که وجودش صفت کون و مکان است مکین

کلک تو چون صفت سیر به ایشان بنمود

اضطراب دو جهان مایه گرفت از تسکین