که رخ کعبه بود از حسد او پر چین

کلک تو چون صفت سیر به ایشان بنمود

اضطراب دو جهان مایه گرفت از تسکین

در عالی تو آن سجده گه محترمست

صاحبا شعر من از مدح تو بفزود بها

من به تفصیل چه گویم سخن این است ببین

نامه تربیت من به همه نوع بخوان