ورنه آخر ملک عالم کیست با این طول و عرض

گر نباشندی طفیل نصرت طغرل تکین

از پی آسایش خلقست و آرام جهان

هرچه هست از آلت و از عدت طغرل تکین

تا بدو مغرور گردد رغبت طغرل تکین

با خرد گفتم که بیرون سپهر احوال چیست

گفت دانی از که پرس از همت طغرل تکین