با پادشا منادی اقبال هر زمان

شد در ضمان روزی نسلش به نان تو

جاوید از امتلا چو قناعت شود نیاز

گر یک رهش طفیل برد طفیل برد میهمان تو

گوید که ای زمین و زمان در امان تو

تو قهرمان ملک خدایی و ظل او

وینانج باد ظل تو و قهرمان تو