تو سیحون مینبار و جیحون به مشک

همی تابد از نیزه شان فر و بخت

چنینم گوانند و اسپهبدان

گزین و پسندیده موبدان

که ما را چه جیحون چه سیحون چه خشک

چنان بردوانند باره بر آب

که تاری شود چشمه آفتاب