ماهست اگر چنگ زند ماه به خرگاه

چون سرو سهی قامت و شایسته تر از سرو

چون ماه دو هفته رخ و بایسته تر از ماه

سروست اگر گوی زند سرو به میدان

تا وقت سحرگه من و او در شب دوشین

بی مشغله و بی غلبه یک دل و یکتاه

در صحبت او به که بوی در شب و شبگیر