من باده همی خوردم و او چنگ همی زد

بی مشغله و بی غلبه یک دل و یکتاه

در صحبت او به که بوی در شب و شبگیر

با صورت او به که خوری می گه و بیگاه

من شعر همی خواندم او ساخت همی راه

تا روز همی گفت که چون بود به یک روز

فتح ملک عادل ابوالفتح ملکشاه