وی چون پدر و جد، تو ولی دار و عدو کاه

بیگانه نکوخواه به از خویش بداندیش

زین روی سخن کرد همی باید کوتاه

ای چون پدر و جد، تو سپهدار و جهانگیر

چندان که عدو بود ببستی به یکی روز

چندان که جهانیست گشادی به یکی ماه

تا باز شکاری نشود صید شکاری