ای ز ناجسته و ناگشته ز جویت آگاه

خوف جیحون مگر اندر سخنم پیدا شد

که حدیثم همه ره بود ز انهار و میاه

رخ به من کرد و مرا گفت کزین جوی مترس

به شنا کرد مرا گفت که این جوی ببین

ای بسا جسته و من دیده ز جوی و از چاه

اندر آن عهد که تعلیم همی داد آنجا