راست چون تیره شبی بسته برو یک شبه ماه

آمد القصه و آورد جنیبت پیشم

دیده من چو در آن شکل و شبه کرد نگاه

استری بود سیه زیر مغرق زینی

بوسه دادم سم و زانو و رکابش هر سه

گفتم ای روز براق از تو چو رنگ تو سیاه

به سعادت به سوی آخر خود باز خرام