اعجاز تو در شرع وزارت نه به حدیست

با کلک تو تیر فلک انگشت گزیده

در نظم جهان هرچه صریر قلمت گفت

از روی رضا گوش قضا جمله شنیده

کز خلق بمانند یکی ناگرویده

ای مردم آبی شده بی باس تو عمری

در دیده احرار جهان مردم دیده