آنجا که گران گشت رکاب سخط تو

جز آب حیات از سر کلکت نچکیده

گردون که یکی خوشه چنش ماه نو آمد

تا سنبله از خرمن اقبال تو چیده

از بوالعجبی فتنه عنان باز کشیده

بی آب رخ طالع مه پرور تو ماه

تا عهد تو چون ماهی بی آب طپیده