قصر میمون ترا ناقص از آن گردد فی

صبح را رای تو گر پرده کتمان بدرد

نیز کس چهره خورشید نبیند بی خوی

نیل خواهد رخ خورشید مگر وقت زوال

اندر آن معرکه گر حمله شبگیر قضا

عالم عافیت از دست حوادث شد طی

چرخ می گفت که برکیست تلافی وجود