جویبار تو گهر سنگ شده دریاوار

عمر کاهست و تو برعکس جهان عمرفزای

نیلگون برکه عنبر گل بسد عرقت

آسمانیست که در جوف زمین دارد جای

شاخسار تو صدف وار شده گوهر زای

برده رضوان ز بهشت از پی پیوندگری

از تو هر فضله که انداخته بستان پیرای