دست فرسوده خزان ناشده طوبی کردار

دل بلبل شده از بیم فراقت دروای

شکن آب شمرهای ترا رقص هوا

سایه برگ درختان ترا فر همای

نوبهار تو در این گنبد گیتی فرسای

سایه قصر رفیع تو نپیموده تمام

به ذراع شب و روز انجم گیتی پیمای