گر چو خورشید شود خصم تو گو شو که شود

آسمانی اگر او چون تو بود ثابت رای

عفوبخشی نبود چون کرمت عذرپذیر

فتنه بندی نبود چون قلمت قلعه گشای

دست قهرت به گل حادثه خورشیداندای

ور برآرد به مثل مار به افسون ز زمین

اژدهای فلکی را چه غم از مارافسای