بعد از آن کمترک آمد نه ز تقصیر ازآنک

هیچ دربانش نداند بدر هیچ سرای

خدمت حضرت تو یک دو سه بارک دریافت

اندر آن موسم غم پرور شادی فرسای

تا نباید که کسی گویدش ای خواجه کم آی

نتوان گفت که محتاج نباشد لیکن

باد حرصش نکند همچو خسان ناپروای