آفتاب فلک دائر دوران پیمای

شعر اگر گویی پس بار خدایت ممدوح

دامن این سخن پاک به هرکس مالای

تا که آفاق جهان گذران پیماید

ای به حق سید و صدر همه آفاق مباد

که گزندیت رساند فلک خیره گزای

تا که خورشید بتابد تو چو خورشید بتاب