تا نیاسود شب و روز جهان از حرکت

که گزندیت رساند فلک خیره گزای

تا که خورشید بتابد تو چو خورشید بتاب

تا که ایام بپاید تو چو ایام بپای

روز و شب در طرب و کام و هوا می آسای

فلک از مجلس انس تو پر از هو یاهو

عالم از گریه خصم تو پر از ها یاهای