کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 166

ز روشن روان و ز خورشید و ماه

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 163

    ابر آفریننده کرد آفرین

    #
  2. 164

    بمالید رخسارگان بر زمین

    #
  3. 165

    همی گفت کای برتر از جایگاه

    #
  4. 166

    ز روشن روان و ز خورشید و ماه

    انتخاب‌شده
  5. 167

    گرین کودک از پاک پشت منست

    #
  6. 168

    نه از تخم بد گوهر آهرمنست

    #
  7. 169

    از این بر شدن بنده را دست گیر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 166 از «بخش ۲ - کنون پرشگفتی یکی داستان...» است.