آن نه نان خوردن بود دانی چه باشد مدبری

آن شنیدستی که نهصد کس بباید پیشه ور

تا تو نادانسته و بی آگهی نانی خوری

در ازاء آن اگر از تو نباشد یاریی

تو جهان را کیستی تا بی معونت کار تو

راست می دارند از نعلین تا انگشتری

چون نداری بر کسی حقی حقیقت دان که هست