آن شنیدستی که روزی کلکت از روی عتاب

گم کجا کردی سلیمان مدتی انگشتری

فرق باشد خاصه اندر جلوه گاه اعتبار

آخر از نقش الهی تا به نقش آزری

آنکه بی تمکین او ناید ز افسر افسری

گفت نیلوفر چو کلک از آب سر بیرون کشد

کیست او تا پیش کلک اندر سرش افتد سری