ور ز روی بندگی ترتیب نظمی می کند

هیچکس خفاش را گوید چرا می ننگری

گر خلافی رفتش اندر وعده روزی درگذار

مشمر از عصیان و خود دانم ز خدمت بشمری

تا ازو روزی چنان کز بندگان یاد آوری

عقل فتوی می دهد کین یک تجاوز جایزست

ورنه حسان کیست خود در معرض پیغمبری