همچنین با خویشتن داری همی زی مردوار

نه به زیر منت این جمع بی همت دری

شعر من بگذار و یک بیت سنایی کار بند

کان سخن را چون سخن دانی تو باشد مشتری

طمع را گو زهرخند و حرص را گو خون گری

چند روز آرام کن با دوستان در شهر خویش

تا هم ایشان از تو و هم تو ز دولت برخوری