هریکی بر بخل آن دیگر نوشتی محضری

ابر اگر از فتحباب دستت آبستن شود

قطره باران کند از هر حشیشی عرعری

معن و حاتم گر بدیدندی دل و دست ترا

در چنان دوران که عمری در سه کشور بلکه بیش

ز ایمنی زادن سترون شد چو گردون مادری

بالش عالیت سد فتنه شد ورنه کجا