بگذرد بر طیلسانم نیز دور معجری

گر بخندم وان به هر عمریست گوید زهرخند

ور بگریم وان همه روزیست گوید خون گری

بر سر من مغفری کردی کله وان درگذشت

روزگارا چون ز عنقا می نیاموزی ثبات

چون زغن تا چند، سالی مادگی سالی نری

به بیوسی از جهان دانی که چون آید مرا