هم مه از نمامی و هم زهره از خنیاگری

بلبل بستان دین کز وجد مجلسهای او

صبح را چون گل طبیعت گشت پیراهن دری

توبه کردندی اگر دریافتندی مجلسش

من نمی دانم که این جنس از سخن را نام چیست

نی نبوت می توانم گفتنش نی ساحری

ساقیان لهجه او چون شراب اندر دهند