یابیم چونان که گرگ یوسف از تهمت بری

آن نمی گویم که در طی زبان ناورده ام

آن هجا کان نزد من بابی بود از کافری

گر به خاطر بگذرانیدستم اندر عمر خویش

جاودان بیزارم از ذاتی که بیزاری ازو

هست در بازار دین صراف جان را بی زری

آن توانایی و دانایی که در اطوار غیب