که تا دوران گیتی را به کام خویش بگذاری

روانی باد فرمان ترا چون آب در گیتی

که چون آتش به برتر بودن ازگیتی سزاواری

بمان چندان که گیتی عمر در عهد تو بگذارد

موافق مضطرب از نکبتی نه از طربناکی

مخالف سرخ رو از نعمتی نه از نگونساری