گر هندسه مدح تو نبودی

روباه درت آسمان خراشی

از سایه رایت زمانه پوشی

وز دامن همت ستاره پاشی

قادر که شدی بر سخن تراشی

ای روز جهان از تو عید دولت

آن روز مبادا که تو نباشی