کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 116

ستوه آورد شاه خرگاه را

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 113

    به هر سو کجا بنهد آن شاه روی

    #
  2. 114

    همی راند از خون بدخواه جوی

    #
  3. 115

    نه استد کس آن پهلوان شاه را

    #
  4. 116

    ستوه آورد شاه خرگاه را

    انتخاب‌شده
  5. 117

    پس افگنده بیند بزرگ اردشیر

    #
  6. 118

    سیه گشته رخسار و تن چون زریر

    #
  7. 119

    بگرید برو زار و گردد نژند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 116 از «بخش ۱۰ - چو از بلخ بامی به جیحون رسید...» است.