کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 129

سرانجام گردد برو تیره بخت

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 126

    ز گیتی سوی هیچ کس ننگرد

    #
  2. 127

    همی خواند او زند زردشت را

    #
  3. 128

    به یزدان نهاده کیی پشت را

    #
  4. 129

    سرانجام گردد برو تیره بخت

    انتخاب‌شده
  5. 130

    بریده کندش آن نکو تاج و تخت

    #
  6. 131

    بیاید یکی نام او بیدرفش

    #
  7. 132

    به سرنیزه دارد درفش بنفش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 129 از «بخش ۱۰ - چو از بلخ بامی به جیحون رسید...» است.