عیب زبونی نه لایقست،گر از خود

از سخن من حدیث مهر و وفا را

پای چنین سرزنشت ها چو نداری

دست مزن عاشقان بی سرو پارا

دفع ندانست کرد تیغ قضا را

اوحدی، از من بدار دست ملامت

من چه کنم؟ کین ارادتست خدا را