خواهی که جاودانت باشد تصرف اینجا

چون مریم ار ببندی روزی دو کام و لب را

با چشم تو چو گردی رطل اللسان به یادش

از چوب خشک برخود ریزان کنی رطب را

از خویشتن جدا دار این شهوت و غضب را

داری دلی چو کعبه و ز جهل و از ضلالت

در کعبه می گذاری بوجهل و بولهب را