لطفی بکن، به دوست رسان این خروش را

با مدعی بگوی که: ما را مگوی وعظ

کاگنده ایم سمع نصیحت نیوش را

ای باد صبح، نیک خراشیده خاطریم

گرمی کند به خلوت ما آن پری گذر

بگذار تا گذار نباشد سروش را

شد نوش ما چو زهر ز هجران او، ولی