گر در افتد به کفم دامن وصلش روزی

جای آنست که بر دیده نشانند او را

دامنش پاک ز عارست و دلش پاک ز عیب

پاکبازان جهان بنده از آنند او را

از کف من به جهانی نجهانند او را

نیست بی مصلحتی از بر او دوری من

برمیدم ز برش، تا نرمانند او را