نگاهی کن درو یک بار و او را بنده خود خوان

بده تا بی و بر بند و به دست من سپار او را

بحال اوحدی هرگز نکری التفات اکنون

چو می گویی، غلام ماست، یاری نیک دار او را

گذاری کن برو یک روز و خاک خود شمار او را