از اشک دیده بر ورق روی چون زرم

کامروز در فراق تو دیدم عذابها

من می کنم دعا و تو دشنام می دهی

آری، بر تو کم نبود این جوابها

گویی مگر به سیم کشیدند بابها

امشب چنان گریسته ام کاشک چشم من

همسایه را به خانه در افکند آبها