بنشین، که جام می بنشاند غبارها

وقتی من اختیار دلی داشتم به دست

عشق آمد و ز دست ببرد اختیار ها

گر بر دل تو هست غباری ز داغ غم

تا این بهار نامه بود، هیچ مجلسی

بی یاد اوحدی نبود در بهارها