ز اشتیاق تو در افتاد به جانم آتش

گر زیانست درین آمدن از سود، بیا

مایه راحت و آسایش دل بودی تو

تا برفتی تو دلم هیچ نیاسود بیا

وز فراق تو در آمد به سرم دود، بیا

ریختم در طلبت هر چه دلم داشت، مرو

باختم در هوست هر چه مرا بود، بیا