زلف را وقتی اگر تابی دهی

گر نمی خواهی جهانی را خراب

رنج من زان چشم خواب آلود تست

چون کنم، کندر نمی آید ز خواب؟

آن تو دانی، روی را از من متاب

من که خود میمیرم از هجران تو

بر هلاک من چه می جویی شتاب؟