بخت من و من آسان با تو؟ بیا، بیا

ماه نوی که گشتی پیدا، عجب، عجب!

خوبت رخست و زیبا، بنشین، نکو، نکو

شاد آمدی و خرم، فرما، عجب، عجب!

خوی تو و تو ساکن باما، عجب، عجب!

چونت ز دل برآمد، جانا که بی رقیب

بر من گذار کردی تنها؟ عجب، عجب!