کردست رقیبان را خار گل روی خود

آن مهر که اندک شد، بسیار کنش، یارب

سر گشته و غم خوارم، آن کین غم ازو دارم

همچون من سرگشته، بی یار کنش، یارب

نازک شکفید آن گل، بی خار کنش، یارب

گر زلف چو ز نارش می رنجد ازین خرقه

این خرقه که من دارم، زنار کنش، یارب