منگر به گناه من، پر کار کنش، یارب

هر دم به دل سختم، تاراج کند رختم

در خواب شد این بختم، بیدار کنش، یارب

بی کار شد آه من، اندر دل ماه من

دل برد و ز درد دل می گریم و می گویم:

کان کس که ببرد این دل، دلدار کنش، یارب

آن کش نشد آگاهی از غارت رخت من