آن بهشتی، که ترا وعده به فردا دادند

باد گل بوی و هوا غالیه بارست امشب

دیده آن که نمی خفت و سعادت می جست

گو: نگه کن، که سعادت بگذارست امشب

همه در حلقه آن زلف چو مارست امشب

گل این باغچه بی خار نباشد فردا

گل بچینید، که بی زحمت خارست امشب