که من به کام رسم زان لب چو نوش امشب

پس از مشقت دوشین که داشت گوش امشب؟

کشیده ایم بسی بار چرخ، وقت آمد

که چرخ غاشیه ما کشد به دوش امشب

بیار، ساقی، از آن جام راوقی، تا من