مرا نماز حرامست و می حلال امشب

بیار باده، که ما را به هیچ حال امشب

برون نمی رود آن صورت از خیال امشب

به حکم آنکه ندارم حضور بی رخ دوست

ز باده خوردن اگر منع می کنندم خلق

بدین سخن نتوان رفت در جوال امشب

ز عشرت و طرب و باده هیچ باقی نیست