بت پرستم من، که دادم دل بلات

نزد ترکان ما ترا قدر ار چه نیست

نزد ما، ای ترک، یک دم باش مات

دل بلات ار بت پرستان میدهند

گر نجات از عشق جویی، اوحدی

پیش او هم، نه رهت باشد، نه جات