بس دام که در راه تو آهو بره کردند

دیگر چه کنم، گر ندرم جامه ز دستت؟

بی یاد تو هرگز ننشینیم بر کس

هر چند بر خویش ندیدیم نشستت

در دام نرفتی و کس از دام نرستت

گر بر سر ما تیغ زنی روی نپیچیم

آن سست وفا بود که از دام بجستت