ای اوحدی، از عشق ندیدم که گشودی

در دام نرفتی و کس از دام نرستت

گر بر سر ما تیغ زنی روی نپیچیم

آن سست وفا بود که از دام بجستت

تا سحر که بود این که چنین دیده ببستت؟